حال ما خوب است و تو هم باور کن

جدیدا که نه اتفاقا این یک بحث کلیشه ایست که فضای سیاه و پر از غم و اندوه برای انسان های روشنفکر و آدم هایست که با بقیه در اندیشیدن «مخصوصا» تفاوت دارند. این آدما با فاز آلبر کامو شدن به دنیای فلسفه وارد می شن و با فاز گاندی درگیر انسان دوستی می شوند و در نهایت در فاز علاف های سر میدون زلفان یار را می نگرند. از این گذشته نسخه ای از این افراد دیده شده است که در حین راه رفتن آواز می خوانند و لباس هایی که نشان از کول بودن و یا روشنفکر بودن است را بر تن می کنند. البته از شما چه پنهان خودم هم اینطوری ام! و این ام که می گویم ناشی از باورهایی بوده که در جمع و تفریق روشنفکران شهر کوچکی که در آن زندگی می کرده ام، به من القا شده. «عجب جمله ی بد فرمی!» به هر حال من خواهش دارم از عزیزان که آقا جان والا بلا صادق هدایت فقط سیگار و عرق و خماری و پالتوش که نیست. صادق هدایت بنیه می خواد که تو و مخصوصا «من» نداریم. پس خودت باش!

حال ما خوب است و تو هم باور کن اشاره می کند به این که فاز جملات سنگین در شبکه های اجتماعی ما رو خفه کرده، به صورت خیلی ناآشنا و واقعا بد فرم این جملات را روی پروفایل می گذارند و منتظرند کسی بیاید و بگوید اوهوووم، از چه سبک روشنفکری و… خوشت می آد و قرار و کافی شاپ و چند تا کتاب قطور با عنواین عجیب و غریب «کور شوم اگر آدم نشوی» و «احمق نباش» و «عشق در یک نگاه» و تمام و کمال!

اساسا این تیپ شخصیتی آدم های هستند که همه چیز رو می دونن، به قول مهران مدیری که می گفت همه چیز دونن اینا، یعنی سیاست بلدند، تز فکری در حد فیل می دن، شاعرند، روشنفکرند و در اون انتها یادشون می ره که اذعان کنند بیسوادن و هیچی نمی دونن! این ها منفی گرا هم هستند و انتظار های عجیب و غریبی از دنیا دارند. یادمه یه بار رفتیم کوه یکی از دوستان گفت ارسطو اون گل ها رو می بینی چقدر قشنگند بوشون چقدر خوبه! منم در جواب گفتم که چی، چی رو عوض می کنه!؟ یکی نبود اون موقع بهم بگه آخه خله تو از یک گل چه انتظاری داری، گل وظیفه اش اینه زیبا باشه، بوش خوب باشه دیگه چه ربطی به عوض کردن وضع تو داره؟! ای بابا … ! نه آقا جون ما از اوناش نیستیم دیگه: حال ما خوب است و تو هم باور کن!

شاد باشید و شادی رو به اشتراک بگذارید.